[B2ST Fic] Type A-Z : Reconcile {OS}
posted on 24 Nov 2011 22:55 by times-to-run
Title: Reconcile
Status: One Shot
Fandom: BEAST/B2ST
Pairing: Doojun X Yoseob
Author: DT
Rating: G
Genre: AU
Story : Type A-Z
.
.
.
.
.
“อย่าเข้ามาเลย นะ เอามือออกไปเลย
“โยซอบอา...”
“ออกไปเลย..ดูจุนอา”
ยัง โยซอบ เมนโวคอลแห่งเหล่าอสูรเดินปึงปังหนีมือปลาหมึกลีดเดอร์หน้าลุงเป็นพัลวัน ก็จะอะไรอีกล่ะ ดูจุนอาน่ะ เป็นคนงี่เง่า หน้าแก่ ฮึ่ยยยยยย .V.
“โยซอบ อย่าหนีดิ” มือหนาวิ่งคว้าแขนของอีกคนก่อนที่จะออกแรงดึงเบาๆ ใครบอกให้ไปเล่นกล้ามมาเนี่ย โยน้อยของเขาร่างบึ๊กขึ้นมาเลยเห็นมะ..เห็นมะ!
“....” โยซอบเพียงแค่เงียบ หันไปมองดูจุนช้าๆ สายตาตวัดมองเบาๆที่ข้อมือของตัวเอง ใครอนุญาตให้จับ ใครอนุญาตให้ถึงเนื้อถึงตัวกันคนแก่งี่เง่า!!!
ร่างสูงได้เพียงแค่มองและคลายมือช้าๆ
“ฟังกันก่อนได้มั้ย”
“ดูจุนอา ไม่มีสิทธิมาเรียกร้องอะไรนะ”
“สิทธิของ หัวหน้าวง สิทธิที่แก่กว่า...และสิทธิที่เป็นแฟนนายไง แค่นี้พอไหมล่ะ” ดูจุนค่อยๆยกมือลูบผมสีสว่างของคนตรงหน้าช้าๆ อย่างอ่อนโยน เหมือนที่เคยทำ
และทุกครั้งโยซอบต้อง...
“ไม่ฟัง!!!” เดินปึงปังเข้าห้องไปปิดประตูลงกลอนกันคนแก่ตัวดำเข้าห้อง ยังโยซอบงอน งอน งอน เข้าใจบ้างป่ะล่ะว่า งอน อ่ะ เคยสนใจอะไรบ้างป่ะเนี่ย งอน ก็ยิ้ม โกรธ ก็ยิ้ม ดูจุนอา อ่ะ งี่เง่า ไม่ง้อแลบ้วก็ยิ้มๆๆๆ มีอะไรน่าขำหนักหนากันหา!! แค่ยัง โยซอบ อยากขี่ม้าหมุนที่สวนสนุก แต่ ดูจุน ดูจุน ลุงแก่นั่นกลับหัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตาย ใครหัวเราะอีก พ่อต่อยจริงๆด้วย ฮึ่ยยยยย ไม่เล่นไม่ว่าทำไมต้องหัวเราะด้วย ลุงแก่งี่เง่า!!!
ดูจุนมองประตูห้องที่มีสิ่งมีชีวิตขนาดเด็กมัธยมวิ่งเข้าไป ปิดปรตูลงกลอนอย่างดี คงกันเขาตามเข้าไปล่ะสิท่า ทำไมครั้งนี้รีแอคชั่นของฝ่ามืออบอุ่นที่เจ้าตัวชอบนักชอบหนาถึงไม่ได้ผลล่ะ ก็นะ...
เขาอ่ะเป็นผู้ชายที่คงแปลกคนนึงล่ะมั้ง ก็ไม่รู้สินะ โยซอบอ่ะ น่ารักเสมอแหล่ะทั้งกับพวกเขาและบิวตี้ สดใสเสมอ เขาเลยไม่อยากให้โยซอบทำหน้าบึ้ง(ถึงมันจะน่ารักมากก็เหอะ) ก็ใช่ว่าจะไม่รู้หรอกว่างอน ว่าโกรธ แต่ทำไงได้ ก็โยซอบทำแล้วมันน่ารักมากเลยนี่น่า เลยหุบยิ้มไม่ลงซะทีอ่ะดิ
ร่างสูงโปร่งเดินไปที่ประตูช้าๆ ลูบอย่างแผ่วเบาราวกับแผ่นไม้ที่กั้นนั้นจะละลายออกไปได้ เสียงเปล่งออกมาชัดเจน
“ออกมาให้เตะดิ๊ ไอ่แบ๊ว..”
เท่านั้นแหล่ะไม่นานเสียงปึงปังก็ดังขึ้นข้างใน พร้อมกับประตูที่เหวี่ยงออกอย่างแรง...
“ยุน ดูจุนนนนนนนนนนน!!!” โยซอบถลาออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสกายคิกเล็กๆ ริอ่านอยากเตะเค้าเหรอ ลุงแก่นี่อย่างนี้มันต้องโดนนน
หมับ!!!
วงแขนกว้างวาดกอดคนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็ว โดยที่คนโดนกอก็ไม่รู้เนื้อรู้ตัวหรอก แขนสองข้างล็อกอย่างแน่นหนา เพราะกลัวจะล้มคว่ำกันทั้งคู่ แต่เขาก็ยืนอยู่กันได้
“ปีศาจร้ายจงออกไป ออกไปจากยังโยซอบ เดี๋ยวนี้เลย!!” ดูจุนว่าขึ้นเสียงดัง พลางโยกร่างของโยซอบไปด้วยเบาๆ
โยก โยก โยก...
“แอ๊กก...หายใจไม่ออก” เท่านั้นแหล่ะที่อ้อมกอดค่อยๆคลายออก มือหนายกขึ้นลูบผมสีสว่างเบาๆอีกครั้ง คนในอ้อมกอดก็ไม่ได้ประท้วงอะไร หายโกรธแล้ว? ดูจุนค่อยๆดึงโยซอบออกมาช้าๆ มองหน้าคนหน้าเด็กนิ่ง นี่เด็กนี่หน้าเด็กรึว่าเขาหน้าแก่กันแน่เนี่ย ทำไมมันถึงได้แบ๊วแบบนี้นะ
“ทำบ้าอะไรเนี่ย”
“เปล่าทำบ้าอะไรหรอก ไล่ปีศาจต่างหากเล่า”
“ที่นี่ปีศาจที่ไหนกันเล่า ดูจุนอาบ้าบอ งี่เง่า”
“ก็ปีศาจหน้าหงิกยังไงล่ะ นั่นไง เข้าร่างนายอีกแล้วนะ เอาล่ะ ปีศาจออกไป ออกไป” ว่าพลางดึงอีกคนเข้ามากอดโยกไปมา
“ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ..”
ดูจุนปล่อยโยซอบออกจากอ้อมกอดช้าๆ โกรธเขาจริงๆเหรอเนี่ย...
“ยิ้มดิ๊ ลุง”
“^^” ฉีกยิ้มอย่างว่าง่าย
“มากอดหน่อยมา” ว่าพลางยิ้มกว้าง พลางอ้าแขนออกเหมือนเด็กเล็กๆ
เท่านั้นแหล่ะ...
อ๊ะๆๆๆ ถ้าปีศาจเข้าร่างเมื่อไหร่ เอาวิธีผมไปใช้ได้นะครับ โยก โยก โยก..
END